Oceania

Ruim 10 jaar voordat de officiële oprichting van VV Clinge in 1927 een feit werd, werd er al in georganiseerd verband gevoetbald in Clinge en omstreken. Clubnamen die in deze periode voorkwamen waren Majella uit Hulst, De Grensstrijders uit Kapellebrug en Oceania uit Clinge.

Het ledenbestand van Oceania bestond uit enkele voetballende Clingenaren, aangevuld met een aantal Belgische jongens die vanwege de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) met hun ouders naar Nederland waren gevlucht en hier bij gastgezinnen werden ondergebracht. Tussen deze Belgen zaten een aantal tallentvolle spelers, waardoor Oceania een zeer sterk team op de been kon brengen. Namen van jongens uit het dorp waren o.a. Francois van Charles de Groot, Toon de Moor en de Gebroeders Messagie.

Toen de Eerste Wereldoorlog was afgelopen keerden de Belgische jongens terug naar hun eigen land. De overgebleven voetballers van Oceania en Grensstrijders fuseerden en gingen als Grensstrijders verder, met als thuisbasis Kapellebrug. Voor een klein dorpje wat Clinge toen nog was, was deze ontstane situatie problematisch. Door genoemde fusie was er voor de overgebleven voetbaljeugd namelijk geen voetbalclub meer !

Kapelaan Timmermans

Kapelaan Petrus Timmermans was in die periode de grondlegger en tevens grote inspirator en oprichter van de patronaatsclub in Clinge. Hij was tot 1918 kapelaan in de parochie Clinge en trok zich het lot van de jeugd enorm aan, ook na 1918 toen hij kapelaan werd in de parochie Sint Jansteen. Het is niet uitgesloten dat mede door hem de genoemde fusie destijds tussen Oceania en Grensstrijders tot stand is gekomen.

PATRONAAT  (rooms-katholicisme)  uit Wikipedia, de vrije encyclopedie.

Patronaten waren oorspronkelijk onderwijsinstellingen die op zondag kinderen en jongeren opvingen en godsdienstles gaven. De 19^e eeuw was voor Europa onder andere de eeuw van de industrialisatie. Om het gezinsinkomen aan te vullen, moesten kinderen en jongeren mee uit werken gaan. In die context is een aantal initiatieven ontstaan voor de kinderen en jongeren uit de arbeidersklasse, die 6 dagen op de 7 geconfronteerd werden met de volwassenenwereld. Patronaten ontstonden in België en de grensstreek rond 1850, onder leiding van priesters en vrome burgers. De concrete invulling hing sterk af van de plaatselijke situatie. Later werden de doelstellingen van de patronaten uitgebreid. Naast de godsdienstige vorming werd spel heel belangrijk, omdat het een middel was om de belangstelling van kinderen en jongeren te wekken en te behouden. Uit de zondagsbijeenkomsten groeiden zo parochiale jeugdverenigingen en aparte clubs; turnkringen, scoutings, toneel, en in Vlaanderen de Chiro.

Nog een naam die we in die periode in de geschiedenisboeken van onze vereniging tegen komen is Albert Zaman. Samen met deze Albert Zaman bracht kapelaan Timmermans de voetballers in spé de eerste spelregels en vaardigheden van de voetbalsport bij.

De  voetbalsport die in grote delen van Nederland toen nog in de kinderschoenen stond. De locatie waar deze eerste “trainingen” werden verzorgd was een braakliggend stuk land met bulten en putten net vóór “De Weelkens”. Dit veld was ingesloten door akkers met rogge en aardappelen. Een paar sparrentoppen met daartussen een touw gespannen fungeerde als doel. Kapelaan Timmermans was voor die tijd reeds een moderne man. Getooid in een korte broek en witte coltrui stond hijzelf regelmatig als keeper op doel. De voetbalschoenen waarop destijds werd gespeeld waren achtergebleven soldatenschoenen van soldaten uit het Belgisch leger die hier in WO-1 hadden verbleven. Veel jonge Clingenaren mochten overigens in die tijd nog niet van “thuis” gaan voetballen. Zoals gemeld, de voetbalsport bevond zich in de prille beginfase en er was zeker nog geen breed draagvlak qua acceptatie. Veel ouders vonden dat er teveel gevaren aan de sport kleefden.

Elftal-foto Oceania

In de archieven van onze vereniging is onderstaande, zeer zeldzame oude elftalfoto uit 1918 bewaard gebleven uit de pionierstijd van onze vereniging. Opmerkelijk is hoe helder en duidelijk deze foto destijds op het celluloid is vastgelegd. Let ook op de stropdassen die de spelers over hun shirts dragen !! Op de voetbal die de keeper in zijn handen houd staat vermeld “OCEANIA  CLINGE”. Het maken van zo’n elftalfoto moet in die tijd waarschijnlijk een hele speciale gebeurtenis geweest zijn. Langs deze weg willen wij Luc Mangnus heel hartelijk bedanken voor het aanleveren van dit kostbare illustratiemateriaal !

(klik voor een grotere versie)

IWERO

Na de fusie tussen Oceania en Grensstrijders werd de rol van de patronaatsclub steeds belangrijker. Immers, het was de enige mogelijkheid voor de voetballende jeugd in Clinge om hun favoriete sport nog enigszins in georganiseerd verband te bedrijven. Nadat de patronaatsclub in Hulst (Majella) ter ziele was gegaan en een aantal Hulsterse jongens naar Clinge kwamen voetballen, werd er toch weer een nieuwe voetbalclub opgericht onder de naam IWERO (Ik Worstel En Rijs Op). Ook hier komt de naam van Kapelaan Timmermans als grote grondlegger in de analen van de club uitdrukkelijk naar voren. Met de oprichting van IWERO, maar ook daarvoor (zie elftalfoto Oceania) was er reeds sprake van éénduidige voetbaltenues, hoewel dit allemaal wel voor eigen rekening van de spelers was, evenals de aanschaf van ballen. De contributie bedroeg 5 cent per week. De entree voor thuiswedstrijden bedroeg eveneens 5 cent (vrouwen betaalden 2 cent). Er kwamen gemiddeld 10 bezoekers naar een thuiswedstrijd van IWERO kijken. Het speelveld waarop getraind en gespeeld werd lag op een braakliggend terrein achter het kerkhof, dat gehuurd werd van Notaris Leitsman voor 10 gulden per jaar. Later (nog voor de uiteindelijke oprichting van CVV)  is men nog verhuisd naar een terrein waar nu de  huidige tennisvelden liggen. Verplaatsingen naar uitwedstrijden in de regio (Axel, Terneuzen, Philippine) werden met de fiets gedaan. Namen van spelers die destijds nog voor IWERO uitkwamen waren o.a. Theophile Blommaert, Piet Willaert, Louis de Munter en Francois Blommaert.

Waar Oceania enkele jaren eerder te boek stond als een vereniging met kwalitatief zeer goede spelers, was het nivo van de IWERO-spelers niet zo hoogstaand. Zoals gemeld waren de talentvolle Belgen terug gegaan naar hun eigen land en waren de overgebleven Oceania-spelers opgegaan in de fusieclub “Grensstrijders”. Wat overbleef waren hele jonge Clingenaren met weinig voetbalervaring. Het kon dan ook niet uitblijven dat de resultaten tegen vielen. IWERO was niet sterk genoeg en kon zich niet meten met het nivo van omliggende verenigingen. Dit was frustrerend, resulteerde in geringere belangstelling (zowel bij spelers als aanhang) en uiteindelijk tot het opheffen van de club.

© 2010 P.F. de Wilde | Onderhevig aan wijzigingen (laatst bijgewerkt 30 oktober 2010) | www.vvclinge.nl